Άμεση κάλυψη των κενών ΤΩΡΑ! Μαζικοί, μόνιμοι διορισμοί σε όλες τις ειδικότητες!

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Άμεση κάλυψη των κενών ΤΩΡΑ!

Μαζικοί, μόνιμοι διορισμοί σε όλες τις ειδικότητες!

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά και πάλι με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, χαμένες διδακτικές ώρες και σχολεία που καλούνται να λειτουργήσουν με προσωπικό κάτω από τις πραγματικές ανάγκες τους.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας καταγγέλλει την πολιτική του Υπουργείου Παιδείας, που για ακόμη μία χρονιά αντιμετωπίζει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και τις εργασιακές ανάγκες των εκπαιδευτικών ως ζήτημα «κόστους» και λογιστικής διαχείρισης.

Οι προσλήψεις της Α΄ φάσης αποδεικνύονται σταγόνα στον ωκεανό. Σε πανελλαδικό επίπεδο, 21.353 θέσεις παραμένουν ακάλυπτες στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ενώ στην Κέρκυρα τα κενά στα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία ξεπερνούν τα 190.

Συγκεκριμένα, μετά την τοποθέτηση των αναπληρωτών/τριών, παραμένουν:

Ειδικότητα	Κενά
Δάσκαλοι/ες (ΠΕ70)	4
Νηπιαγωγοί (ΠΕ60)	14
Αγγλικής (ΠΕ06)	6
Φυσικής Αγωγής (ΠΕ11)	15
Μουσικής (ΠΕ79)	3
Γαλλικής (ΠΕ05)	3
Γερμανικής (ΠΕ07)	4
Θεατρικής Αγωγής	4
Εικαστικών (ΠΕ08)	9
Πληροφορικής (ΠΕ86)	8
Εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής σε δομές Ειδικής Αγωγής	10
Εκπαιδευτικοί για Παράλληλη Στήριξη	110
ΣΥΝΟΛΟ	190

Πίσω από κάθε ένα από αυτά τα 190 κενά υπάρχει ένα παιδί, μια τάξη, ένας/μία εκπαιδευτικός και μια πραγματική εκπαιδευτική ανάγκη.

Δεν είναι απλώς αριθμοί σε έναν πίνακα. Είναι παιδιά που δεν θα έχουν από την πρώτη ημέρα τον/την εκπαιδευτικό που χρειάζονται. Σε πολλές περιπτώσεις δεν θα έχουν και τον σχολική νοσηλευτή που αφενός συμβάλλει στην ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση κι αφετέρου στη διασφάλιση της ανάπτυξης των γνώσεων των μαθητών, παρέχοντας ένα προστατευμένο και υγιές σχολικό περιβάλλον. Είναι τμήματα που δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως πρέπει, ολοήμερα που περιορίζονται ή υπολειτουργούν, μαθητές και μαθήτριες με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που περιμένουν την Παράλληλη Στήριξη που δικαιούνται, Τμήματα Ένταξης που δεν στελεχώνονται επαρκώς, σχολεία που καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες τους με «μπαλώματα».

Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει μια κοινή πραγματικότητα σε όλη την εκπαίδευση: οι προσλήψεις σε διαδοχικές φάσεις δεν αποτελούν λύση. Είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το Υπουργείο επιχειρεί να διαχειριστεί τη χρόνια υποστελέχωση με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Τα σχολεία δεν είναι αριθμοί – οι εκπαιδευτικοί δεν είναι «λάστιχο»

Για χρόνια, οι κυβερνήσεις επιλέγουν να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες με αναπληρωτές/τριες. Μετά από μια δεκαετία ουσιαστικά μηδενικών διορισμών, οι μόνιμοι διορισμοί των τελευταίων ετών δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν τις συνταξιοδοτήσεις και τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων.

Και αντί να προχωρήσει σε μαζικούς μόνιμους διορισμούς, το Υπουργείο επιλέγει την πολιτική των διαδοχικών φάσεων πρόσληψης, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της αναμονής και της διαρκούς μετακίνησης προσωπικού.

Έτσι, εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται αφού έχει ξεκινήσει η σχολική χρονιά, περιμένουν να τοποθετηθούν, μετακινούνται από σχολείο σε σχολείο και πολλές φορές καλούνται να υπηρετήσουν σε περισσότερες από μία σχολικές μονάδες.

Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική δυσλειτουργία. Πρόκειται για συνέπεια μιας συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής. Μιας πολιτικής που θέλει να κάνει με λιγότερους εκπαιδευτικούς περισσότερη «δουλειά», να μετακινεί προσωπικό σαν να είναι αριθμοί σε έναν πίνακα και να καλύπτει τα κενά εκ των ενόντων, αντί να εξασφαλίζει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Και όταν το προσωπικό δεν επαρκεί, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να γίνουν «λάστιχο»: να καλύψουν ώρες, να αναλάβουν επιπλέον καθήκοντα, να μετακινηθούν, να συμπληρώσουν ωράριο σε διαφορετικές σχολικές μονάδες. Όμως οι εκπαιδευτικοί δεν είναι λάστιχο. Και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών δεν είναι μεταβλητή ενός κρατικού λογιστικού φύλλου.

Η αδιαφάνεια στις τοποθετήσεις των αναπληρωτών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση!

Στο πρόβλημα της υποστελέχωσης προστίθεται και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τοποθετήσεις των αναπληρωτών/τριών. Η δημοσιοποίηση όλων των πραγματικών κενών και η δυνατότητα των εκπαιδευτικών να δηλώσουν με διαφάνεια τις σχολικές μονάδες στις οποίες υπάρχουν θέσεις δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια ούτε «συντεχνιακή» απαίτηση. Είναι στοιχειώδες ζήτημα εργασιακής δικαιοσύνης, διαφάνειας και αξιοπρέπειας. Οι αναπληρωτές/τριες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν όλα τα πραγματικά κενά και να επιλέγουν με βάση τη σειρά τους στους πίνακες. Δεν μπορεί να αποκρύπτονται κενά και να εμφανίζονται στον ΟΠΣΥΔ μόνο τόσες θέσεις όσες και οι εκπαιδευτικοί που προσλήφθηκαν. Μια τέτοια πρακτική δημιουργεί αδικίες, περιορίζει αυθαίρετα τις επιλογές των συναδέλφων και μπορεί να οδηγεί σε παράλογες τοποθετήσεις, με εκπαιδευτικούς να καλούνται να υπηρετήσουν σε σχολεία πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν άλλα κενά που θα μπορούσαν να αποτελέσουν επιλογή τους.

Ιδιαίτερα σοβαρές είναι οι συνέπειες για συναδέλφους με αυξημένες κοινωνικές και οικογενειακές ανάγκες, για εκπαιδευτικούς με αναπηρία ή σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και για μονογονεϊκές οικογένειες. Η κατάργηση των κοινωνικών κριτηρίων για τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς δεν αποτελεί «τεχνική αλλαγή». Είναι ένα ακόμη χτύπημα στα δικαιώματα των αναπληρωτών/τριών. Και όλα αυτά σε ένα εργασιακό καθεστώς όπου ο/η αναπληρωτής/τρια καλείται κάθε χρόνο να ξαναστήσει τη ζωή του/της από την αρχή: να βρει σπίτι, να πληρώσει υπέρογκα ενοίκια, να μετακινηθεί, να περιμένει την τοποθέτηση και να μην ξέρει πού θα εργάζεται την επόμενη εβδομάδα.

Η Ειδική Αγωγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «κόστος»

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο απαράδεκτη όταν αφορά μαθητές/τριες με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι για 247 μαθητές και μαθήτριες στα δημοτικά σχολεία της Κέρκυρας με επίσημη διάγνωση για παράλληλη στήριξη, προσλήφθηκαν μόλις 63 εκπαιδευτικοί, δηλαδή καλύφθηκε μόνο το 25%! Με αυτές τις προσλήψεις επιβεβαιώνεται και διευρύνεται η πολιτική του μοιράσματος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης σε δυο ή και περισσότερους μαθητές εντός της ίδιας τάξης, ακυρώνοντας στην πράξη τις διαγνώσεις των ΚΕΔΑΣΥ και υποβαθμίζοντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και των μαθητριών.

Κανένα παιδί δεν μπορεί να περιμένει. Κανένα παιδί δεν μπορεί να θεωρείται «ακριβό» για το εκπαιδευτικό σύστημα. Η Παράλληλη Στήριξη δεν είναι πολυτέλεια. Τα Τμήματα Ένταξης δεν είναι συμπληρωματικές δομές. Οι εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής δεν είναι προσωπικό που πρέπει να εξοικονομηθεί όταν «δεν βγαίνουν τα νούμερα». Όταν οι διαγνώσεις και οι ανάγκες των μαθητών αυξάνονται και το κράτος απαντά με λιγότερο προσωπικό, με συμπτύξεις, με μετακινήσεις εκπαιδευτικών ή με προσπάθεια κάλυψης των αναγκών «εκ των έσω», τότε δεν καλύπτεται το εκπαιδευτικό κενό – συγκαλύπτεται. Και όταν η νομοθεσία χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να μην προσληφθεί το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό, είναι αναγκαίο να ειπωθεί καθαρά:

Οι νόμοι πρέπει να υπηρετούν τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και όχι η εκπαίδευση τις δημοσιονομικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει…

Δεν πρόκειται για «αιφνιδιασμό». Η κυβέρνηση γνωρίζει εδώ και χρόνια πόσοι εκπαιδευτικοί συνταξιοδοτούνται, πόσα τμήματα λειτουργούν, πόσες είναι οι ανάγκες στην Ειδική Αγωγή και πόσοι εκπαιδευτικοί απαιτούνται για να λειτουργήσουν τα σχολεία. Γνωρίζει επίσης ότι οι αναπληρωτές/τριες αποτελούν πλέον μόνιμο μηχανισμό κάλυψης πάγιων αναγκών, χωρίς όμως τα αντίστοιχα δικαιώματα των μόνιμων εκπαιδευτικών.

Την ίδια στιγμή, οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την αξιολόγηση, οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί με μισθούς που δεν επαρκούν για να καλύψουν το κόστος ζωής, ενώ ο αυταρχισμός, οι διώξεις και τα πειθαρχικά χρησιμοποιούνται ως εργαλεία επιβολής της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό δεν είναι «εκσυγχρονισμός» της εκπαίδευσης. Είναι υποβάθμιση, εμπορευματοποίηση και σταδιακή ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Την ώρα που δισεκατομμύρια κατευθύνονται στην πολεμική βιομηχανία σε άλλες προτεραιότητες, το Υπουργείο Παιδείας ζητά από τα σχολεία να λειτουργήσουν με τα απολύτως απαραίτητα. Για εμάς, όμως, τα παιδιά μας δεν είναι «απολύτως απαραίτητα». Είναι η ίδια η ουσία της δημόσιας εκπαίδευσης.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Ø  Δεν θα αποδεχτούμε μια σχολική χρονιά όπου η κανονικότητα σημαίνει χαμένα μαθήματα, ακάλυπτες Παράλληλες Στηρίξεις, ελλείψεις στην Ειδική Αγωγή, εκπαιδευτικούς που μετακινούνται διαρκώς και αναπληρωτές/τριες που αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας.

Ø  Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «κανονικότητα» η μόνιμη υποστελέχωση.

Ø  Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «ευελιξία» η εργασιακή ανασφάλεια.

Ø  Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «εξορθολογισμός» η περικοπή εκπαιδευτικών και μορφωτικών δικαιωμάτων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

1. Άμεση κάλυψη ΟΛΩΝ των κενών στην Κέρκυρα και σε όλη τη χώρα. Κανένα κενό, καμία χαμένη διδακτική ώρα.

2. Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς σε όλες τις ειδικότητες, ώστε να καλυφθούν όλες οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκπαίδευσης.

3. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων αναπληρωτών/τριών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

4. Άμεση πρόσληψη αναπληρωτών/τριών σε μία φάση και όχι η απαράδεκτη πρακτική των διαδοχικών φάσεων που αφήνει σχολεία και εκπαιδευτικούς σε διαρκή αναμονή.

5. Όλα τα πραγματικά κενά να δημοσιοποιούνται και να δίνονται στον ΟΠΣΥΔ. Διαφάνεια και ισονομία σε όλες τις τοποθετήσεις.

6. Δυνατότητα βελτίωσης τοποθέτησης για όλους/ες τους/τις αναπληρωτές/τριες και άμεση αποκατάσταση κάθε αδικίας.

7. Σεβασμός στα παιδιά με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Πλήρης στελέχωση της Παράλληλης Στήριξης, των Τμημάτων Ένταξης και όλων των δομών Ειδικής Αγωγής. Κανένα παιδί χωρίς την αναγκαία εκπαιδευτική υποστήριξη.

8. Εξίσωση των εργασιακών δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

9. Μέτρα ουσιαστικής στήριξης των αναπληρωτών/τριών: δωρεάν μετακίνηση, στέγαση, σίτιση και ουσιαστική οικονομική ενίσχυση.

10. Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και δημιουργία των αναγκαίων οργανικών θέσεων για να λειτουργούν τα σχολεία με παιδαγωγικούς και όχι δημοσιονομικούς όρους.

Η νέα σχολική χρονιά δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες, επικοινωνιακές φιέστες και «μπαλώματα». Χρειάζεται εκπαιδευτικούς. Χρειάζεται μόνιμο προσωπικό. Χρειάζεται χρηματοδότηση. Χρειάζεται στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται σεβασμό στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και στην αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών.

Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας θα συνεχίσει να βρίσκεται μέσα και έξω από τα σχολεία, δίπλα σε κάθε εκπαιδευτικό, μόνιμο και αναπληρωτή/τρια, και να αγωνίζεται για σχολεία που θα λειτουργούν με βάση τις πραγματικές κοινωνικές και μορφωτικές ανάγκες και όχι με βάση τα όρια που επιβάλλει η πολιτική των περικοπών.

Τα κενά δεν είναι αριθμοί. Είναι δικαιώματα που στερούνται.
Και τα δικαιώματα δεν τα διαπραγματευόμαστε – τα διεκδικούμε και τα κατακτούμε με αγώνα!

ΚΑΛΥΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΤΩΡΑ!
ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ!
ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Ομόφωνη απόφαση της 95ης Γ.Σ. της ΔΟΕ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

 

Η 95η Γενική Συνέλευση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας πραγματοποιείται σε ένα χρονικό σημείο όπου οι εκπαιδευτικοί βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με μια δυσβάσταχτη πραγματικότητα. Οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με την ολοένα και περισσότερη ακρίβεια δυσχεραίνουν απίστευτα τη ζωή μας. Η προοπτική μιας νέας σχολικής χρονιάς  μέσα σε σχολεία δίχως την επιβεβλημένη μέριμνα της Πολιτείας, υποχρηματοδοτούμενα σε ένα πλαίσιο εργασιακής ανασφάλειας και εξουθενωτικής καθημερινότητας με απαξίωση του έργου των εκπαιδευτικών, γεννά απογοήτευση και οργή.

Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε αγωνιστικά και μαχητικά:

 

1.                Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς προχωράμε σε έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις, με εισήγηση για κλαδική απεργιακή απάντηση μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, όπου θα συζητηθούν όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον Κλάδο και στη συνέχεια πραγματοποίηση Ολομέλειας Προέδρων για τη λήψη αποφάσεων για αποτελεσματικές δράσεις και δυναμικούς αγώνες.

2.                Συμμετέχουμε στην πανδημοσιουπαλληλική απεργία, πριν την ψήφιση, σαν πρώτη άμεση απάντηση στην πρόθεση της κυβέρνησης να φέρει μέσα στο καλοκαίρι τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση.

3.               Οι αποφάσεις της Ολομέλειας Προέδρων της 1/4/2024, της 93^ης και 94^ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ που αφορούν την μάχη ενάντια στην αξιολόγηση είναι σε ισχύ και παράγουν αποτελέσματα.

4.               Κάλυψη συνδικαλιστική και νομική σε όλους και όλες που έχουν παραλάβει ή θα παραλάβουν κλήση σε πειθαρχικό λόγω της συμμετοχής τους στην Απεργία-Αποχή για την αξιολόγηση.

5.               Παρουσία μελών του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. σε περιπτώσεις διώξεων όποιου και όποιας συναδέλφου/-ισσας συμμετέχει στην Απεργία-Αποχή για την αξιολόγηση και φυσικά κατά τις συνεδριάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων.

6.               Κάλυψη των νομικών-δικαστικών εξόδων από την Ομοσπονδία στις περιπτώσεις που αφορούν πειθαρχικές διώξεις για τη συμμετοχή στην απεργία-αποχή για την αξιολόγηση σε ποσοστό 60% από τη Δ.Ο.Ε. και 40% από τους Σ.Ε.Π.Ε. Για τις περιπτώσεις που είχαμε καθαιρέσεις έχουν γίνει προσφυγές στα δικαστήρια σε συνεργασία ΣΕΠΕ και ΔΟΕ με έξοδα της Ομοσπονδίας.

7.               Πραγματοποίηση, με την ευθύνη και τον σχεδιασμό από το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., περιφερειακών συσκέψεων στελεχών και μελών Σ.Ε.Π.Ε. για πλήρη ενημέρωση και ενεργοποίηση όλων των συναδέλφων.

8.               Επιδίωξη αξιοποίησης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης για την ανάδειξη και συστηματική προβολή των αιτημάτων μας.

9.               Συνέχιση του συντονισμού με τις εκπαιδευτικές  Ομοσπονδίες (Ο.Λ.Μ.Ε. Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. και Π.Ο.Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α.) καθώς και την Α.Δ.Ε.Δ.Υ. με στόχο την οργάνωση κοινών δράσεων ανάδειξης και αντιμετώπισης των οξυμένων προβλημάτων.

10.             Οργάνωση, από το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., κινητοποιήσεων και δράσεων σε όλη την Ελλάδα για τη δυναμική ανάδειξη των προβλημάτων της δημόσιας εκπαίδευσης και των διεκδικήσεων του κλάδου καθώς και τη στήριξη όλων των εκπαιδευτικών που έρχονται αντιμέτωποι με τις αυταρχικές κυβερνητικές πολιτικές.

11.              Συνέχιση της πραγματοποίησης ανοιχτών επιστημονικών συνεδρίων και ημερίδων με θέματα που απασχολούν τον εκπαιδευτικό κόσμο και την κοινωνία.

12.             Δυναμική παρουσία της Δ.Ο.Ε. στη Δ.Ε.Θ. στο πλαίσιο της συγκέντρωσης της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κατά την ομιλία του Πρωθυπουργού και δημιουργία κλίματος δυναμικής διεκδίκησης για την ικανοποίηση των οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων μας. Καλούμε τους Σ.Ε.Π.Ε. να λάβουν μέτρα μετάβασης.

13.             Συναντήσεις με τα πολιτικά κόμματα όπου θα εκτεθούν όλα τα σοβαρά ζητήματα που αφορούν τη δημόσια εκπαίδευση και τους/τις λειτουργούς της και θα επιδιωχθούν δεσμεύσεις στήριξης των αγώνων μας.

14.             Συνέχιση και ενίσχυση της συνεργασίας της Δ.Ο.Ε. με τις ευρωπαϊκές και διεθνείς οργανώσεις των εκπαιδευτικών (ETUCE και ΕΙ) στον αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές που το υποβαθμίζουν. Αξιοποίηση της εμπειρίας από τη λειτουργία των αντίστοιχων Ομοσπονδιών των άλλων χωρών της Ευρώπης.

15.              Εξουσιοδότηση από την 95η Γ.Σ. του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. για λήψη κινηματικών αποφάσεων ανάλογα με τις εξελίξεις.

Ο κλάδος θα απαντήσει δυναμικά, με δράσεις που θα ενώνουν τον κόσμο της εκπαίδευσης στον αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και της επιστημονικής καταξίωσης των εκπαιδευτικών.

Ομόφωνη απόφαση της 95ης Γ.Σ. της ΔΟΕ: Νέο Πειθαρχικό Δίκαιο δημοσίων υπαλλήλων και εκπαιδευτικών

Με τον νόμο 5225/2025 που αφορά στο  Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων (και των εκπαιδευτικών), η κυβέρνηση προχώρησε σε τροποποιήσεις του νόμου 3528/2007. Είχαν προηγηθεί οι αλλαγές στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων με την αποπομπή των αιρετών από αυτά, την απαξίωση, δηλαδή, της θεσμικής εκπροσώπησης των εργαζομένων, καθώς και (ιδιαίτερα στον χώρο της εκπαίδευσης) μέτρα περιστολής της εφαρμογής του συνδικαλιστικού δικαιώματος στην απεργία. 

Η κυβέρνηση προχώρησε, όπως συνήθως κάνει με όλα τα σημαντικά νομοθετήματα, στην εσπευσμένη κατάθεση και ψήφιση του σχετικού νόμου χωρίς κανένα διάλογο με τους φορείς και τις Ομοσπονδίες. Οι αντιδράσεις τόσο του Δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος συνολικά όσο και της Δ.Ο.Ε. που αντιμετωπίζει καθημερινά την αυστηρότητα των πειθαρχικών προβλέψεων σε ότι αφορά την «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, αντιμετωπίστηκαν και αντιμετωπίζονται με απόλυτη αδιαφορία και απαξίωση εκ μέρους της.

Το νέο πειθαρχικό «δίκαιο» έχει στον πυρήνα των αλλαγών που επέφερε, την αυστηροποίηση των ποινών,  τη διεύρυνση των περιπτώσεων στις οποίες μπορεί κάποιος εργαζόμενος να τεθεί σε αυτοδίκαιη ή δυνητική αργία, την προσθήκη νέων πειθαρχικών παραπτωμάτων, την εισαγωγή νέων ποινών (όπως η αφαίρεση έως τεσσάρων μισθολογικών κλιμακίων και η στέρηση μισθολογικής εξέλιξης έως και πέντε έτη) και την αύξηση των περιπτώσεων και του ύψους επιβολής  οικονομικών προστίμων.

Ακόμη χειρότερες είναι οι αλλαγές στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων. Τα νέα Πειθαρχικά Συμβούλια, απαρτίζονται, αποκλειστικά, από λειτουργούς του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (δικηγόρους του κράτους δηλαδή). Είναι πραγματικά εξοργιστικό το ότι τα ίδια άτομα που θα κρίνουν τα

πειθαρχικά παραπτώματα και θα επιβάλλουν ποινές, θα είναι αυτά που θα υπερασπίζονται τις αποφάσεις τους στα δικαστήρια, ως νομικοί εκπρόσωποι του κράτους, όταν θα προσφεύγουν οι διωκόμενοι/ες. Αυτός είναι και ο λόγος που πλήθος συνταγματολόγων θεωρούν αντισυνταγματική τη συγκεκριμένη διάταξη.

Εξίσου εξοργιστική είναι και η κατάργηση της κρίσης των πειθαρχικών υποθέσεων από δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο.

Όποιος/όποια, πλέον, αδικείται από αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων, ως μόνη διέξοδο θα έχει την προσφυγή στα δικαστήρια που και χρονοβόρα και εξαιρετικά δαπανηρή είναι, ιδιαίτερα σε εποχές όπως αυτή που διανύουμε όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι οικονομικά εξουθενωμένοι.

Ως Δημοσιοϋπαλληλικό (μέσω της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.) αλλά και ως εκπαιδευτικό κίνημα (Δ.Ο.Ε. και Ο.Λ.Μ.Ε.) έχουμε καταδικάσει τις αλλαγές που εισάγει ο ν.5225/2025.

Είναι σαφές ότι η στοχοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων στην οποία έχει επιδοθεί η κυβέρνηση (και με την πρόταση για αναθεώρηση των διατάξεων του Συντάγματος σχετικά με τη μονιμότητα) ως μέρος της συστηματικής προσπάθειας χειραγώγησης της κοινής γνώμης αναφορικά με την αξιολόγησή τους (στην εκπαίδευση η κατάσταση έχει φτάσει σε εκρηκτικό σημείο), με μοναδικό σκοπό, να αποπροσανατολιστεί η Κοινωνία και οι εργαζόμενοι από τα πραγματικά, προβλήματα της ακρίβειας, της φτωχοποίησης αλλά και της εμπλοκής κυβερνητικών στελεχών που ελέγχονται στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, αποτελούν, σε συνδυασμό με την ξεκάθαρη επιχείρηση καταστολής της συνδικαλιστικής δράσης,  το ουσιαστικό περιεχόμενο των νέων πειθαρχικών διατάξεων.

Ως Δ.Ο.Ε. διεκδικούμε:

·                 Λειτουργία των πειθαρχικών συμβουλίων στη βάση της προ του ν.5225/2025 σύνθεσής τους και με επαναφορά της συμμετοχής των αιρετών μας εκπροσώπων (με το ειδικό βάρος και κύρος της 100χρονης ιστορικής διαδρομής του θεσμού) σε αυτά.

·                 Επαναφορά δευτεροβάθμιων πειθαρχικών οργάνων.

·                 Άρση όλων των διατάξεων αυστηροποίησης και μεγέθυνσης των πειθαρχικών ποινών τόσο ως προς το εύρος των περιπτώσεων όσο και ως προς το ύψος τους, που επέφερε ο ν. 5225/2025.

·                 Κατάργηση των προβλέψεων του ν. 5225/2025 του νέου Πειθαρχικού Δικαίου

·                 Τη μη ποινικοποίηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην απεργία με την κατάργηση όλων των σχετικών διατάξεων και την άρση όλων των πειθαρχικών διώξεων που στηρίχτηκαν στην παράνομη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών της    15-3-2024.

·                 Άμεση παύση των διώξεων/πειθαρχικών ΟΛΩΝ των εκπαιδευτικών που αγωνίζονται με βάση τις αποφάσεις της ΔΟΕ

·                 Είμαστε αντίθετοι με την συνταγματική αναθεώρηση που καταργεί την μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων, καταργεί το άρθρο 16 & 79 που θέτει Δημοσιονομικό κόφτη στις κοινωνικές δαπάνες και τους μισθούς

·                 Ο αγώνας του κλάδου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική – αντεπιστημονική αξιολόγηση των Ν. 4692/2020 και 4823/2021 δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ιδιώνυμο αδίκημα

·                 Ζητήματα που άπτονται του πειθαρχικού (όχι του ποινικού) δικαίου καθώς και της παιδαγωγικής διάστασης της αρμοδιότητα και αφορμή λειτουργίας του σχολείου δεν μπορεί να αποτελούν αρμοδιότητα και αφορμή παρέμβασης των αστυνομικών αρχών. 

Απόφαση 95ης Γενικής Συνέλευσης ΔΟΕ για το Δημόσιο Σχολείο απέναντι στο Δημογραφικό πρόβλημα

 

Στις 25-2-2026, το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.  πραγματοποίησε στην Κοζάνη,  έδρα της Περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας, μιας περιοχής που βιώνει πιο έντονα και πιο βίαια από κάθε άλλη περιοχή της χώρας το δημογραφικό πρόβλημα, επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Δημογραφικό πρόβλημα: Κοινωνικές και εκπαιδευτικές παράμετροι. Κριτικές προσεγγίσεις, εκπαιδευτικές διεκδικήσεις». Η εκδήλωση αυτή ανέδειξε, μέσα από τις επιστημονικές εισηγήσεις – τοποθετήσεις που αναπτύχθηκαν, το οξύτατο αυτό ζήτημα που αφορά στο αν θα συνεχίσει να υπάρχει η χώρα μας, αν τα σχολεία μας θα έχουν μαθητές και μαθήτριες ή πρόκειται να σβήσουν.

               Το δημογραφικό ζήτημα δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι το οδυνηρό αποτέλεσμα πολιτικών αδιαφορίας απέναντι στα οξυμένα προβλήματα, κυρίως οικονομικά και κοινωνικής μέριμνας, των πολιτών αλλά και ανικανότητας ορθής ανάγνωσης των  μηνυμάτων που εκπέμπονταν, τις τελευταίες  δεκαετίες.

               Όπως τονίστηκε από τον καθηγητή κ. Κοτζαμάνη σε μια από τις εισηγήσεις της επιστημονικής ημερίδας, «Η χώρα μας δημογραφικά έχει αλλάξει τα τελευταία 70 χρόνια… είναι από τις χώρες που έχει ένα από τα μεγαλύτερα χάσματα ανάμεσα στον αριθμό των παιδιών που επιθυμούμε και στον αριθμό των παιδιών που κάνουμε…Στη χώρα μας τα νέα ζευγάρια, αυτοί που γεννήθηκαν το ’80 οι 45ρηδες σήμερα με τα στοιχεία που έχουμε σχεδόν 1 στους 4 (το 24%) δεν έχει κάνει παιδιά, έχουμε από τα υψηλότερα ποσοστά ατεκνίας… Ο πληθυσμός της χώρας μας θα μειωθεί σε μια γενιά, δηλαδή το 2060 από 2 έως 2,5 εκατομμύρια…».

               Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2023 οι γεννήσεις ήταν 71.455 ενώ ακριβώς πριν μια δεκαετία ήταν 94.134. Τα περσινά στοιχεία της αναλογίας γεννήσεων-θανάτων στην Ελλάδα είναι συγκλονιστικά με περίπου 68.000 γεννήσεις και περίπου 125.000 θανάτους.

               Τα παραπάνω θα έπρεπε να έχουν σημάνει εδώ και πολλά χρόνια συναγερμό στα κυβερνητικά επιτελεία. Όμως, διαχρονικά, οι ασκούμενες πολιτικές φανερώνουν πλήρη έλλειψη κατανόησης των βαθύτερων αιτίων του προβλήματος. Η σημερινή κυβέρνηση εφαρμόζει ευκαιριακή επιδοματική πολιτική και δεν προχωράει στη λήψη ουσιαστικών μέτρων και την υιοθέτηση μακροπρόθεσμων πολιτικών που θα στηρίζουν έμπρακτα τις οικογένειες και την προσπάθεια αύξησης των γεννήσεων.

               Ακόμη χειρότερα, το Υπουργείο Παιδείας, δεν διστάζει να στοχοποιήσει τις νεοδιόριστες μητέρες εκπαιδευτικούς για τα κενά που παρουσιάστηκαν στην έναρξη της σχολικής χρονιάς!!! Αναδεικνύει ως μείζον θέμα τις άδειες μητρότητας και ανατροφής προσπαθώντας να πείσει την κοινωνία ότι αυτές δημιουργούν το πρόβλημα των κενών στα σχολεία και όχι η πολιτική «εξοικονόμησης» πόρων που εφαρμόζει. Η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις αναπληρώτριες ως εργαζόμενες β κατηγορίας, που δεν δικαιούνται ούτε καν 9μηνη άδεια ανατροφής και επαπειλούμενης εγκυμοσύνης. Πώς μετά να κάνουν οικογένεια και να φτιάξουν τη ζωή τους;  

               Η κυβέρνηση οφείλει από τη μια να δημιουργήσει το θεσμικό περιβάλλον που θα ανακόψει τη λαίλαπα της υπογεννητικότητας και από την άλλη να «αξιοποιήσει» τα δυσμενή δεδομένα με τρόπο που θα ενισχύει και θα αναβαθμίζει το δημόσιο σχολείο.

               Δυστυχώς, κυβέρνηση και Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. έχουν θέσει ως στόχο τη μείωση των προσλήψεων των εκπαιδευτικών. Ειδικά τις δύο τελευταίες σχολικές χρονιές ήρθαμε αντιμέτωποι με σοβαρές απόπειρες να εκτεταμένων συγχωνεύσεων, με τις παιδαγωγικά απαράδεκτες οδηγίες για τη λειτουργία του Ολοήμερου, με περικοπές στην  παράλληλη στήριξη και την αλλαγή της φύσης των τμημάτων ένταξης, με τον νόμο του περασμένου καλοκαιριού.

               Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από αρκετά χρόνια είδαμε ξανά να βγαίνουν στο προσκήνιο και στον δημόσιο διάλογο από διάφορα μέσα ενημέρωσης αλλά και από το ίδιο το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. στοιχεία και μελέτες, κυρίως του Ο.Ο.Σ.Α., που αναφέρονται στην πολύ χαμηλή αναλογία μαθητών και εκπαιδευτικών στην Ελλάδα. Στοιχεία και έρευνες που λειτουργούν εντελώς παραπλανητικά, διότι παραβλέπουν βασικά αντικειμενικά χαρακτηριστικά του εδάφους και της γεωμορφολογίας της Ελλάδας, με την εξαιρετικά  σημαντική νησιωτικότητα και ορεινότητα σε αντιδιαστολή με όλες τις άλλες χώρες με τις οποίες συγκρίνονται.

               Ακόμα και σήμερα και παρά τη σημαντική μείωση του πληθυσμού σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές και την υπερσυγκέντρωση πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχουν σχολικές μονάδες σ’ αυτές τις περιοχές με μικρό ή πολύ μικρό αριθμό μαθητών- και σωστά υπάρχουν. Την ίδια στιγμή στα αστικά κέντρα υπάρχουν κυρίως υπερμεγέθη τμήματα των 25 μαθητών.

               Το σχέδιο που έχουμε μπροστά μας είναι η «εξοικονόμηση» στην εκπαίδευση μέσω της μείωσης των εκπαιδευτικών, του κλεισίματος σχολείων και της αύξησης των μαθητών ανά τμήμα.

               Τα τελευταία χρόνια επιχειρήθηκε η κατάργηση πλήθους τμημάτων, που ευτυχώς σε πάμπολλες περιπτώσεις απετράπη έπειτα από τις μαζικές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών και των γονέων.  Πραγματοποιήθηκαν μετακινήσεις μαθητών σε άλλες σχολικές μονάδες, για να μη γίνει διαχωρισμός τμημάτων, παρακάμφθηκαν σε εκατοντάδες περιπτώσεις οι γνωματεύσεις των ΚΕΔΑΣΥ και το νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει την υποχρεωτική μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη σε περίπτωση που υπάρχουν διαγνώσεις, στοιβάχθηκαν μέχρι 25 μαθητές σε ακατάλληλες αίθουσες, που δεν πληρούνται ούτε τα βασικά κριτήρια του ελάχιστου αριθμού μαθητών/τ.μ,. που με βάση τον κανονισμό πυροπροστασίας του 1988 είναι 2τ.μ. ανά μαθητή.

               Η κυβέρνηση εμπαίζει εκπαιδευτικούς και γονείς όταν εξαγγέλλει διορισμούς εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια ώρα και με τέτοιες μεθόδους, επί της ουσίας ,μειώνει θέσεις εργασίας.

               Τα σχολεία μας πρέπει να κρατηθούν όρθια. Το κλείσιμο σχολείων, νοσοκομείων και άλλων δημόσιων υποδομών είναι παράγοντας που ενισχύει τη δημογραφική κατάρρευση. Ειδικά τα σχολεία των πιο ευάλωτων περιοχών πρέπει να αντιμετωπιστούν με θετική διάκριση και φροντίδα σε πλαίσιο πέρα από το γενικό. 

               Το αίτημα της μείωσης του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, για την ακρίβεια το αίτημα για 1:15 στο Νηπιαγωγείο και 1:20 στο Δημοτικό Σχολείο, αποτελεί τη σύγχρονη και παιδαγωγικά ορθή απάντηση συνολικά για την εκπαίδευση και έμμεσα απαντάει και στο θέμα της μείωσης του μαθητικού πληθυσμού.

               Είναι αδύνατο για τον/την εκπαιδευτικό να ασκήσει απρόσκοπτα το παιδαγωγικό έργο σε πολυπληθή τμήματα, μέσα στα οποία μάλιστα φοιτούν παιδιά με ειδικές μαθησιακές ή άλλες ανάγκες.

               Είναι δικαίωμα κάθε μαθητή/τριας να έχει τη μόρφωση και το εκπαιδευτικό πλαίσιο που δικαιούται. Το πόσο τραγική έχει γίνει η κατάσταση και πόσες εξόφθαλμες παραβιάσεις των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών συμβαίνουν το αποδεικνύει μέχρι και «ο Συνήγορος του Πολίτη», που εγκαλεί την πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. με περσινή έκθεσή του.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι:

«Αφετηριακή εξάλλου εκτίμηση του Συνηγόρου αποτελεί ότι γενικότερα, ανεξάρτητα από το νομικό έρεισμα της αντίστοιχης απόφασης, η δημιουργία καθ’ εαυτή τμημάτων με μεγάλο αριθμό μαθητών/τριών λειτουργεί επιβαρυντικά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Πολύ περισσότερο, επομένως, το έργο του/της εκπαιδευτικού και η παιδαγωγικά επιδιωκόμενη αλληλεπίδραση/κοινωνικοποίηση των παιδιών δυσχεραίνει σε περιπτώσεις αυξημένου αριθμού παιδιών με μαθησιακές ή άλλες δυσκολίες, που χρήζουν εξατομικευμένων χειρισμών και κατάλληλης προσαρμογής της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτονόητο είναι ότι η αύξηση του αριθμού των μαθητών/τριών στη σχολική τάξη μειώνει την απολύτως κρίσιμη – ιδίως στις μικρές ηλικίες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης- δυνατότητα των εκπαιδευτικών να εστιάσουν με τη δέουσα προσοχή στις ατομικές ανάγκες, να εντοπίσουν έγκαιρα κρίσιμες δυσκολίες και ζητήματα που απασχολούν τα παιδιά, να προλάβουν την εκδήλωση βίας ή να αναγνωρίσουν πιθανές ενδείξεις κακοποίησης/παραμέλησης, να διαθέσουν χρόνο για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης. Παράλληλα, είναι αναμφίβολο ότι ο συνωστισμός σε μία αίθουσα περισσότερων μαθητών/μαθητριών, μεταξύ των οποίων σημαντικός αριθμός παιδιών που αντιμετωπίζουν συχνά σοβαρά προβλήματα ένταξης με ή και χωρίς την αναλογούσα κατά τις αντίστοιχες γνωματεύσεις υποστήριξη από εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης, μπορεί να υποβαθμίζει το εκπαιδευτικό έργο και να δυναμιτίζει την καθημερινότητα του σχολείου, να οδηγεί σε αύξηση των εντάσεων και σε εκδηλώσεις βίας μεταξύ μαθητών/τριών αλλά και με εμπλοκή ενίοτε των λοιπών μερών (γονέων, εκπαιδευτικών κ.λπ.). Ενδεικτική αναφορά στις δυσχέρειες που αναφέρουν ήδη σχολικές μονάδες, στις οποίες έλαβαν χώρα συγχωνεύσεις τμημάτων, γίνεται στη συνέχεια».

               Τα παραπάνω, αποτελούν πλήρη επιβεβαίωση των θέσεων μας.

Διεκδικούμε:

• Ανάκληση των αποφάσεων συγχώνευσης τμημάτων και των αποφάσεων που αναστέλλουν την κατάτμηση τμημάτων.
• Να γίνουν δεκτά όλα τα αιτήματα των σχολείων για κατατμήσεις (διχοτομήσεις - τριχοτομήσεις με παιδαγωγικά κριτήρια).
• Μαζικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων και τις θέσεις του Κλάδου. 
• Τη μείωση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε όλα τα ολιγοθέσια νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας τους κατ’ αναλογία με ότι εφαρμόζεται σε όλες τις πολυθέσιες σχολικές μονάδες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ώστε να υπάρχει πραγματικά ενιαίο ωράριο για, με απώτερο στόχο την εξίσωσή του ωραρίου τους με αυτό των εκπαιδευτικών της Β/θμιας εκπαίδευσης.
• Τον συνυπολογισμό στο διδακτικό χρόνο της υποδοχής - αποχώρησης και του διαλλείματος όσον αναφορά τους/τις νηπιαγωγούς, οι οποίοι/ες δεν επιτηρούν απλά τους μαθητές, αλλά διδάσκουν συγκεκριμένες δεξιότητες και απαιτείται επαυξημένη προσοχή. 
• 2^η νηπιαγωγό σε κάθε τμήμα νηπιαγωγείου
• Επιπλέον εκπαιδευτικό ανά πολυθέσιο Δημοτικό Σχολείο (και ανά ομάδες ολιγοθεσίων) για την κάλυψη έκτακτων αναγκών
• 15 μαθητές ανά τμήμα στα νηπιαγωγεία και 20 στα δημοτικά σχολεία
• Κατάργηση του ελάχιστου αριθμού μαθητών, 15 ανά τμήμα
• Υλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου για 2 τ.μ. ανά μαθητή κατ’ ελάχιστο
• Διατήρηση των μονοθέσιων, διθέσιων σχολείων που αποτελούν πνεύμονα για τα χωριά μας, δίχως ελάχιστο όριο μαθητών
• Κάλυψη των αναγκών παράλληλης στήριξης για όλους τους μαθητές/τριες. Τμήματα Ένταξης σε κάθε Δημοτικό και Νηπιαγωγείο και 2ο σε μεγαλύτερα σχολεία, καμιά αναστολή 2ου τμήματος Ένταξης όπου υπήρχε.
• Ολοήμερο σχολείο για όλα τα παιδιά με βάση τις θέσεις του κλάδου.
• Τη συνυπηρέτηση στην ίδια ή όμορη ομάδα σχολείων για όλα τα ζευγάρια εκπαιδευτικών.
• Πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας για να μπορούν τα νέα ζευγάρια να βρίσκουν αξιοπρεπή στέγαση με χαμηλό ενοίκιο.
• Περαιτέρω μείωση φορολογικών συντελεστών για οικογένειες με παιδιά.
• Καθολική πρόσβαση σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς , δωρεάν για όλα τα παιδιά των εκπαιδευτικών.
• Παρεμβάσεις υπέρ της εργαζόμενης μητέρας ώστε να γίνει η μητρότητα περισσότερο συμβατή με την εργασία.