Η εκπαίδευση δεν είναι app – είναι κοινωνικό δικαίωμα!

Το Δ.Σ. του ΣΕΠΕ Κέρκυρας καταδικάζει τις κυβερνητικές εξαγγελίες για τη λεγόμενη «ψηφιακή στροφή» στην εκπαίδευση, όπως παρουσιάστηκαν από τον Πρωθυπουργό και συνοδεύτηκαν από τις γνωστές θριαμβολογίες περί «παγκόσμιας υπερδύναμης» με τη σφραγίδα του ΟΟΣΑ.

Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μια σειρά από ψηφιακές εφαρμογές, πλατφόρμες και εξοπλισμούς, αποσιωπώντας επιμελώς τα πραγματικά και οξυμένα προβλήματα του δημόσιου σχολείου. Η τεχνολογία μπορεί να αποτελεί χρήσιμο εργαλείο στη διδακτική πράξη, δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τον παιδαγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού, ούτε να κρύψει τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, υποδομές και στήριξη των μαθητών.

Η προβολή του λεγόμενου «Digital School» και του «Ψηφιακού Φροντιστηρίου» ως δήθεν απάντηση στις μορφωτικές ανισότητες αποτελεί μια βαθιά προβληματική και πολιτικά βολική προσέγγιση. Οι ανισότητες στην εκπαίδευση δεν προκύπτουν από την έλλειψη εφαρμογών, αλλά από τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, από τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, από την απουσία ουσιαστικής ενισχυτικής διδασκαλίας μέσα στο σχολείο και από τη διαρκή υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να βαφτίζει «ισότητα» μια οθόνη, την ώρα που μαθητές σε όλη τη χώρα στοιβάζονται σε πολυπληθή τμήματα και εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά. Η λύση δεν βρίσκεται στην αντικατάσταση της ζωντανής εκπαιδευτικής διαδικασίας από βιντεοσκοπημένα μαθήματα, αλλά στη μόνιμη στελέχωση των σχολείων, στη μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη και στην ενίσχυση της ενισχυτικής διδασκαλίας μέσα στο ίδιο το σχολείο. Ο εκπαιδευτικός είναι εκείνος που δίνει περιεχόμενο στη διδασκαλία και όχι ο εξοπλισμός. Η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει βοηθητικό εργαλείο, δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τη ζωντανή παιδαγωγική σχέση μέσα στην τάξη.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η προσπάθεια να κανονικοποιηθεί ένα παράλληλο, εξετασιοκεντρικό μοντέλο μάθησης μέσα από το «ψηφιακό φροντιστήριο». Αντί να ενισχύσει το δημόσιο σχολείο με μόνιμο προσωπικό, με ολιγομελή τμήματα και ουσιαστική στήριξη των μαθητών, η κυβέρνηση επιλέγει λύσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα, μεταφέροντας την ευθύνη της μάθησης σε μια εξ αποστάσεως και αποσπασματική διαδικασία. Το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί ως προθάλαμος πλατφορμών και βίντεο.

Αντίστοιχα, η αναφορά στους χιλιάδες διαδραστικούς πίνακες και στις ψηφιακές υποδομές δεν αρκεί για να αλλάξει την εκπαιδευτική πραγματικότητα. Χωρίς επιμόρφωση, χωρίς σταθερή τεχνική υποστήριξη, χωρίς παιδαγωγικό σχεδιασμό και κυρίως χωρίς τον εκπαιδευτικό στο κέντρο της διαδικασίας, ο εξοπλισμός παραμένει ένα επικοινωνιακό εργαλείο εντυπωσιασμού. Ο πίνακας δεν διδάσκει· διδάσκει ο δάσκαλος, η δασκάλα, ο εκπαιδευτικός που καθημερινά στηρίζει τους μαθητές μέσα σε όλο και πιο δύσκολες συνθήκες.

Η ψηφιακή επικοινωνία για την «ενίσχυση της σχέσης σχολείου – οικογένειας» (π.χ. e-Parents) προβάλλεται ως πρόοδος. Η παιδαγωγική σχέση δεν μπορεί να μετατραπεί σε ειδοποιήσεις εφαρμογών. Υπάρχει κίνδυνος μετατροπής του σχολείου σε μηχανισμό επιτήρησης και καταγραφής. Η ουσιαστική συνεργασία απαιτεί χρόνο, προσωπική επαφή και στήριξη – όχι μόνο apps. Η ψηφιακή σύνδεση σχολείου και οικογένειας παρουσιάζεται ως βήμα εκσυγχρονισμού, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει ο κίνδυνος η παιδαγωγική σχέση να περιοριστεί σε μια διαρκή ανταλλαγή ειδοποιήσεων και δεδομένων. Η ουσιαστική συνεργασία σχολείου και γονέων δεν οικοδομείται μέσα από εφαρμογές, αλλά μέσα από προσωπική επαφή, αμοιβαία εμπιστοσύνη και κοινή ευθύνη για τη στήριξη των παιδιών. Το σχολείο δεν μπορεί να μετατραπεί σε έναν ψηφιακό μηχανισμό παρακολούθησης, όπου η εκπαιδευτική διαδικασία απομακρύνεται από τον ανθρώπινο χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε σύστημα διαχείρισης πληροφοριών.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση επικαλείται τη «σφραγίδα» του ΟΟΣΑ ως πιστοποιητικό επιτυχίας. Για εμάς, όμως, οι πολιτικές του ΟΟΣΑ συνδέονται διαχρονικά με την τυποποίηση της γνώσης, την ενίσχυση της αξιολογικής πίεσης και την προσαρμογή της εκπαίδευσης σε αγοραία και μετρήσιμα κριτήρια. Το δημόσιο σχολείο δεν είναι επιχείρηση και οι μαθητές δεν είναι αριθμοί σε δείκτες απόδοσης!

Είναι πρόκληση να μιλά η κυβέρνηση για «ψηφιακό άλμα», όταν την ίδια στιγμή παραμένουν ανοιχτά και οξυμένα ζητήματα όπως τα κενά σε εκπαιδευτικούς, οι επισφαλείς σχολικές υποδομές, η ανεπαρκής στήριξη της ειδικής αγωγής, η έλλειψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, καθώς και η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά στα σχολεία και στην Κέρκυρα.

Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας υπερασπίζεται ένα δημόσιο, δωρεάν και σύγχρονο σχολείο που θα στηρίζεται στους ανθρώπους του: στους μαθητές και στις μαθήτριες, στις οικογένειές τους και στους/στις εκπαιδευτικούς. Η τεχνολογία μπορεί να αποτελεί υποστηρικτικό μέσο, όχι άλλοθι για την αποδόμηση του δημόσιου σχολείου και τη συγκάλυψη των πραγματικών ευθυνών της πολιτείας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα μαζικούς μόνιμους διορισμούς, ουσιαστική αύξηση της χρηματοδότησης, ασφαλείς και σύγχρονες σχολικές υποδομές, μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη και πραγματική στήριξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Γιατί η παιδεία δεν είναι εφαρμογή.
Είναι κοινωνικό δικαίωμα και δημόσιο αγαθό!

Για την Εργατική Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά 1886 – Πρωτομαγιά 2026: 140 χρόνια!

Σε έναν κόσμο που φλέγεται συνεχίζουμε αταλάντευτα τον αγώνα για ζωή, μόρφωση και δουλειά με δικαιώματα!

Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγο όπου οι εργάτες διεκδίκησαν με απεργίες και με το αίμα τους 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνο, για να δουλεύουν για να ζούνε και όχι να ζούνε για να δουλεύουνε όλη τη μέρα για τους εκμεταλλευτές τους! 140 χρόνια μετά ΕΕ, κεφάλαιο, κυβερνήσεις απαιτούν 13ωρη δουλειά! Μονόδρομος η συσπείρωση στα Σωματεία μας και ο αγώνας για ζωή, μόρφωση και δουλειά με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας και τις μεγάλες οικονομικές, επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής μας!

Τιμάμε τους ματωμένους αγώνες της εργατικής τάξης παλεύοντας για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση. Ορόσημα ανάμεσά τους είναι οι ήρωες εργάτες στο Σικάγο το 1886, οι νεκροί τη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη, οι 200 εκτελεσμένοι κομμουνιστές στην Καισαριανή, των οποίων πλέον τα περήφανα πρόσωπα είδαμε στα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που δημοσιεύθηκαν.

«Κόρη μου, Καίτη Πόλκου, μένει Κλειούς 22 Θεσσαλονίκη. Να γίνει δασκάλα. Ο πατέρας της». Αυτό είναι το τελευταίο σημείωμα του δασκάλου Βαγγέλη Πόλκου, στο δρόμο για την εκτέλεσή του την Πρωτομαγιά του 1944 μαζί με τους 200 της Καισαριανής!

Είμαστε περήφανοι που ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους ήρωες βρίσκονταν συνάδελφοί μας δάσκαλοι, και είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι για τον δικό μας δάσκαλο, τον Κερκυραίο Κώστα Χυτήρη. Κανένας τους δε δίστασε να δώσει την ίδια του τη ζωή για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Με τη στάση τους μας υπενθυμίζουν το χρέος που οφείλουμε να σηκώσουμε στις πλάτες μας οι σημερινοί εκπαιδευτικοί απέναντι στη νέα γενιά, στους μαθητές μας. Την ευθύνη που έχουμε έτσι ώστε η στάση μας μέσα και έξω από την τάξη να είναι μάθημα με το κεφάλι ψηλά, μάθημα συλλογικής πάλης ενάντια στον κόσμο της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης.

Η φετινή Πρωτομαγιά μας βρίσκει αντιμέτωπους, με την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τον πλανήτη να φλέγεται από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για το μέγιστο κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Για τα κέρδη των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, για το μοίρασμα των αγορών, των εδαφών, των δρόμων ενέργειας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, δυναμώνει η εμπλοκή και η ενεργή συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ - ΕΕ, με τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των κομμάτων του κεφαλαίου. Οι όποιες συμφωνίες «κατάπαυσης του πυρός» με το πιστόλι στον κρόταφο, αποδεικνύεται ότι δεν εξασφαλίζουν το τέλος του πολέμου αλλά αντιθέτως οι ανταγωνισμοί συσσωρεύουν νέα καύσιμη ύλη για νέο κύκλο πολέμων με μεγάλο κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης.

Οι εργαζόμενοι μπορούμε να τους βάλουμε εμπόδια, να αντιπαρατάξουμε τη δική μας δύναμη απέναντι στα σχέδια τους. Εμπνεόμαστε από τους ναυτεργάτες, που πέταξαν στα μούτρα των εφοπλιστών τα «θανατόχαρτα» και δε δέχτηκαν να σαλπάρουν σε εμπόλεμες ζώνες, τους λιμενεργάτες της Cosco, που μπλόκαραν την αποστολή πυρομαχικών στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ και που μαζί με τους συναδέλφους τους σε 20 λιμάνια της Μεσογείου απήργησαν στις 6/2 με σύνθημα “οι λιμενεργάτες δε δουλεύουν για τον πόλεμό τους”, τους εργαζόμενους στα διυλιστήρια που αρνήθηκαν να δουλέψουν 13ωρα για να επισπευθούν εργασίες συντήρησης, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωής τους. Εμπνεόμαστε από τους φαντάρους, που μέσα από τις επιτροπές τους καταγγέλλουν την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς, τους φοιτητές που μπλοκάρουν ερευνητικά προγράμματα για τους φονιάδες των λαών.

Συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα του κλάδου μας ενάντια στην κατηγοριοποίηση σχολείων εκπαιδευτικών και μαθητών και μέσα από τη λεγόμενη «αξιολόγησή» τους, λέμε όχι στην παιδεία για λίγους και εκλεκτούς κόντρα στις διώξεις και στα πειθαρχικά που πάνε χέρι – χέρι με την πολεμική εμπλοκή της χώρας και στοχεύουν στην υποταγή μας στους «εθνικούς στόχους» για να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου. Μιλάμε στους μαθητές μας για την εργατική πρωτομαγιά και τους αγώνες των εργαζομένων όλου του κόσμου, καλλιεργούμε την αλληλεγγύη και τη φιλία με όλους τους λαούς του κόσμου ενάντια στους δυνάστες μας. Συνεχίζουμε τη μάχη για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς μας και για να κατοχυρώσουμε συγκροτημένα εργασιακά, ασφαλιστικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα. Διεκδικούμε λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία. Να σταματήσουν οι πειθαρχικές διώξεις, μόνιμοι διορισμοί για την κάλυψη όλων των κενών. Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Κλιμακώνουμε τις διεκδικήσεις μας με μαζική συμμετοχή στην πανδημοσιοϋπαλληλική ΑΠΕΡΓΙΑ της ΑΔΕΔΥ ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ!

Συμμετέχουμε και καλούμε στις 3ήμερες εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά:

·       Παρασκευή 1^η Μάη 10.30 απεργιακή συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο

·       Σάββατο 2 Μάη 19.00 εκδήλωση για τον Κώστα Χυτήρη, στο χωριό του, στους Κουραμάδες

·       Κυριακή 3 Μάη 19.30 συναυλία με τη δημοτική χορωδία San Giakomo  στο Εργατικό Κέντρο

ΠΑΓΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΣΥΛΑΛΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ - ΠΕΜΠΤΗ, 23/4, 6 μ.μ. - ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ

Τα Δ.Σ. της ΕΛΜΕ, του ΣΕΠΕ και των Ενώσεων Γονέων Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Κέρκυρας, καλούν τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, τα σωματεία του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και όλους τους πολίτες της Κέρκυρας σε παγκερκυραϊκό συλλαλητήριο για τη σχολική στέγη!

ΠΕΜΠΤΗ, 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 6 μ.μ., ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ

Το πρόβλημα της σχολικής στέγης στην Κέρκυρα, όπως και σε όλη την Ελλάδα, είναι πάρα πολύ μεγάλο. Η χρόνια υποχρηματοδότηση, από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, έχουν οδηγήσει σε επιδείνωση της κατάστασης στη παιδεία τόσο σε επίπεδο εκπαιδευτικού όσο και βοηθητικού προσωπικού αλλά και σε επίπεδο υποδομών. Τα ζητήματα των σχολικών υποδομών έρχονται στην επικαιρότητα ολοένα και πιο συχνά. Σχολεία που κλείνουν, μετακινούνται και πλημμυρίζουν. Σχολεία ακατάλληλα, εγκαταλελειμμένα και επικίνδυνα. Σχολεία τσίγκινα κουτιά και  ακαλαίσθητα.  

Η εικόνα τόσο στην Πρωτοβάθμια, όσο και στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι άθλια και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνη. Το τελευταίο καινούριο σχολικό κτήριο που είδαμε στο νησί είναι το 4^ο Λύκειο, που παραδόθηκε μετά από 18 χρόνια εργασιών (!!!)  Και όλα αυτά  την  ώρα που βλέπουμε να χτίζονται σε χρόνο ρεκόρ ξενοδοχεία ή προβλήτες για να αράζουν πολυτελή γιοτ και κρουαζιερόπλοια.

 Βλέπουμε καθαρά και σε αυτήν την πτυχή της ζωής μας, όπως και σε όλες τις άλλες, ότι οι ανάγκες μας μπαίνουν στην ζυγαριά του κέρδους. Όταν τα έργα που χρειάζονται να γίνουν για να καλυφθούν οι ανάγκες μας ζητάνε χρηματοδότηση χωρίς να επιστρέφουν κέρδος, δεν είναι επιλέξιμα. Ακριβώς αυτό συμβαίνει και με την ανάγκη για σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτήρια.

Γι’ αυτό βλέπουμε κτήρια ασυντήρητα, αφημένα στη φθορά του χρόνου και της χρήσης. Γι’ αυτό βλέπουμε τα παιδιά μας να κάνουν μάθημα σε ακατάλληλα μισθωμένα κτήρια, σε παλιά ξενοδοχεία, σε πιλοτές κατοικιών, σε αίθουσες διδασκαλίας χωρισμένες στα δυο με γυψοσανίδες, διαβρωμένες από υγρασίες αλλά και σε container,  στην πρώτη κιόλας επαφή τους με την εκπαίδευση, στην τρυφερή ηλικία των 4 ετών. Σε σχολεία χωρίς πρόσβαση για ΑΜΕΑ, χωρίς αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χωρίς κλειστό γυμναστήριο, χωρίς βιβλιοθήκη, χωρίς τραπεζαρία, με τσιμενταρισμένα προαύλια χωρίς ούτε ένα δένδρο για σκιά την περίοδο των υψηλών θερμοκρασιών και χωρίς στέγαστρα για να μπορούν οι μαθητές να κάνουν διάλλειμα τις βροχερές μέρες. Σε σχολεία που κατακλύζονται με νερά από τις πρώτες βροχές, που πέφτουν σοβάδες και κεραμίδια και δεκάδες άλλα οικοδομικά προβλήματα που συχνά καθιστούν το κτήριο, όχι μόνο δομικά, αλλά και στατικά επικίνδυνο. Γι’ αυτό βλέπουμε να μην έχει προχωρήσει ούτε η πυρασφάλεια, ούτε ο αντισεισμικός έλεγχος στα σχολεία, παρά τους κινδύνους που απορρέουν από το γεγονός ότι είμαστε η πρώτη σεισμογενής χώρα της Ευρώπης.

Το σχολικό κτήριο, στο οποίο μαθητές/τριες περνούν έως και 8 ώρες τη μέρα, είναι πολύ σοβαρός παράγοντας διαπαιδαγώγησης και μόρφωσης αλλά και στοιχείο σεβασμού και φροντίδας της Πολιτείας στα παιδιά. Η σχολική υποδομή, το μέγεθος του σχολείου, η αρχιτεκτονική του, δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα. Αφορά, τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνεται η μαθησιακή και διαπαιδαγωγική διαδικασία. Είναι πολύ σημαντικό θέμα να υπάρχουν σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν υποδομές, τέτοιες που να μπορούν να ικανοποιούν τις σύνθετες ανάγκες των παιδιών μας.

Είναι απαίτηση των καιρών να παρθούν όλα τα μέτρα από την Πολιτεία ώστε η παραμονή των μαθητών να γίνεται σε σύγχρονους χώρους και υποδομές, για όλες τις δραστηριότητες, που βέβαια δεν μπορεί να είναι η αίθουσα διδασκαλίας για όλες τις λειτουργίες και χρήσεις. Είναι απαίτηση των καιρών, με βάση την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, να διαμορφωθούν ανάλογα οι σχολικές μονάδες, με εργαστήρια, χώρους άθλησης, θεάτρου, μουσικής, αλλά και υποδομές σίτισης και ξεκούρασης.

Το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί έχουν και οι Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές των τελευταίων χρόνων. Όσο κι αν προσπαθούν να πετάξουν την ευθύνη από πάνω τους με το γνωστό επιχείρημα που λέει «χρήματα δεν υπάρχουν», δεν μπορούν να κρύψουν την πλήρη ταύτισή τους με την κυβερνητική πολιτική που μας έχει οδηγήσει ως εδώ. Αυτήν την πολιτική, που ιδιαίτερα τώρα σε περίοδο πολέμου κόβει λεφτά από τις ανάγκες μας και τα δίνει για την πολεμική προετοιμασία. Αυτήν την πολιτική  που μπορεί να σπαταλάει δισεκατομμύρια για να στέλνει Patriot να φυλάνε τα πετρέλαια στη Σαουδική Αραβία, αλλά δεν μπορεί να φτιάξει τα σχολεία μας.

Χτυπάμε το καμπανάκι του κινδύνου προς όλους τους υπεύθυνους. Η κατάσταση των σχολικών υποδομών είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ. Μην παίζετε με τις ζωές των μαθητών και όσων δουλεύουν στους χώρους των σχολείων.

 

Οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας και παλεύουμε για

·        Να αρχίσει άμεσα ουσιαστικός και ενδελεχής έλεγχος όλων των σχολείων. Να ολοκληρωθεί ο προσεισμικός έλεγχος και να γίνει ο δευτεροβάθμιος αντισεισμικός έλεγχος σε όσα σχολεία έχει κριθεί ότι απαιτείται με κρατική χρηματοδότηση. Να γίνει έλεγχος πυροπροστασίας.

·        Να προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες για την ανέγερση νέων σύγχρονων και ασφαλών σχολείων.

·        Να αυξηθεί άμεσα η χρηματοδότηση για την επισκευή και συντήρηση των σχολείων, αφού οι μαθητές κινδυνεύουν στην ώρα λειτουργίας του σχολείου αλλά και καθημερινά, από τα κακοσυντηρημένα υλικά (σοβάδες, φωτιστικά υλικά, πόρτες, τζάμια κ.λπ.).

·        Την καθιέρωση μητρώου συντήρησης και ελέγχου των σχολικών κτιρίων με ευθύνη του κράτους.

·        Δημιουργία ενιαίου δημόσιου φορέα που θα έχει την ευθύνη για τη μελέτη, ανέγερση, συντήρηση και επισκευή όλων των δημοσίων κτιρίων.

·        Συγκρότηση Ενιαίου Φορέα Αντισεισμικής Θωράκισης, στον οποίο θα υπαχθούν οι σημερινές διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί καθώς και τη γενναία χρηματοδότηση απ’ τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η ασφαλής και σύγχρονη σχολική στέγη είναι κυριολεκτικά  ζήτημα  ζωής!

 

Τα Δ.Σ. της ΕΛΜΕ, του ΣΕΠΕ, των Ενώσεων Γονέων Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Κέρκυρας καλούν τα σωματεία του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές, και όλους τους πολίτες της Κέρκυρας σε παγκερκυραϊκό συλλαλητήριο για τη σχολική στέγη

ΠΕΜΠΤΗ, 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 6 μ.μ., ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ

Για τους παιδικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ ΑμΕΑ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Για τους παιδικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ ΑμΕΑ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Κέρκυρας εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στους εργαζόμενους των Κοινωνικών Δομών των Δήμων και στηρίζει τον αγώνα τους για τη διασφάλιση της εργασίας τους και τη συνέχιση της λειτουργίας των δομών προς όφελος της κοινωνίας.

Οι Κοινωνικές Δομές (Παιδικοί Σταθμοί, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Κέντρα Κοινότητας κ.ά.) αποτελούν κρίσιμο πυλώνα στήριξης των λαϊκών οικογενειών, των παιδιών και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Σε μια περίοδο που η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες οξύνονται, η λειτουργία τους δεν είναι «επιλογή», αλλά κοινωνική αναγκαιότητα.

Ωστόσο, όπως καταγγέλλεται τόσο από τον Σύλλογο Εργαζομένων ΟΤΑ Κέρκυρας όσο και από την ΠΟΕ-ΟΤΑ, το νέο πλαίσιο που προωθείται οδηγεί σε περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (8μηνες ή 11μηνες), ακόμα και μερικής απασχόλησης, ενώ η χρηματοδότηση συνδέεται με αβέβαια προγράμματα τύπου voucher. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες εργαζόμενοι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες παραμένουν σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, παρά τα πολλά χρόνια προσφοράς τους.

Αντί για ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών, προωθείται ένα μοντέλο που υπονομεύει τη σταθερότητα των δομών και ανοίγει τον δρόμο για ιδιωτικοποίηση και υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Όπως επισημαίνεται, οι αλλαγές αυτές απειλούν άμεσα τόσο τη συνέχιση της λειτουργίας των δομών όσο και τις θέσεις εργασίας .

Ως εκπαιδευτικοί, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η κοινωνική πολιτική, η στήριξη της οικογένειας και η πρόσβαση όλων των παιδιών σε δομές φροντίδας και δημιουργικής απασχόλησης συνδέονται άμεσα με το δικαίωμα στη μόρφωση και την ισότητα των ευκαιριών. Η κατάσταση αυτή δεν είναι ξένη προς τον χώρο της εκπαίδευσης. Αντίθετα, αποτελεί την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε εδώ και χρόνια στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Το δημόσιο σχολείο λειτουργεί στηριγμένο σε ένα καθεστώς διαρκούς υποστελέχωσης και ελαστικής εργασίας:

·        Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο, ακόμη και μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

·        Η λειτουργία των σχολείων στηρίζεται σε αναπληρωτές/τριες που προσλαμβάνονται καθυστερημένα ή δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες.

·        Η παράλληλη στήριξη και η ειδική αγωγή υποβαθμίζονται, με εκπαιδευτικούς να μοιράζονται σε περισσότερα από ένα παιδιά, αφήνοντας ουσιαστικά ακάλυπτες ανάγκες.

Την ίδια στιγμή, οι αναπληρωτές/τριες εκπαιδευτικοί βιώνουν ένα καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας:

·        Μετακινούνται κάθε χρόνο από περιοχή σε περιοχή, χωρίς σταθερότητα στη ζωή και την εργασία τους.

·        Αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες στέγασης, ιδιαίτερα σε νησιωτικές περιοχές, όπου τα ενοίκια είναι απαγορευτικά.

·        Καλούνται να καλύψουν πάγιες ανάγκες του δημόσιου σχολείου χωρίς να έχουν μόνιμη και σταθερή εργασία.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σχολείο που λειτουργεί «οριακά», με προσωρινές λύσεις, ελλείψεις και συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού, γεγονός που πλήττει τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους μαθητές και τις μαθήτριες.

Όπως ακριβώς στις Κοινωνικές Δομές, έτσι και στην εκπαίδευση, η ελαστική εργασία δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά κανόνα. Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για μια ενιαία πολιτική που αντιμετωπίζει βασικά κοινωνικά αγαθά –την παιδεία και την κοινωνική φροντίδα– ως «κόστος».

Για τους λόγους αυτούς:

• Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων στις Κοινωνικές Δομές.
• Απαιτούμε τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
• Διεκδικούμε σταθερή και επαρκή κρατική χρηματοδότηση για τη λειτουργία όλων των δομών.
• Λέμε όχι στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και στην ανασφάλεια των εργαζομένων.
• Υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των δομών και των υπηρεσιών των Δήμων.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και ολόκληρη την τοπική κοινωνία να σταθούν στο πλευρό των εργαζομένων και να υπερασπιστούν το δικαίωμα όλων σε ποιοτικές και δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες.

Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία, για δημόσιες και δωρεάν κοινωνικές δομές, είναι κοινός αγώνας όλων μας.

Δεν θα επιτρέψουμε την υποβάθμιση και τη διάλυση των κοινωνικών δομών!

Παραπομπή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο μελών του Συλλόγου μας - Οι ΔΙΩΞΕΙΣ και τα ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Παραπομπή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο μελών του Συλλόγου μας

Οι ΔΙΩΞΕΙΣ και τα ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κέρκυρας καταγγέλλει απερίφραστα την έναρξη πειθαρχικών διαδικασιών σε βάρος 15 εκπαιδευτικών (υπενθυμίζουμε ότι την περσινή σχολική χρονιά είχαν παραπεμφθεί άλλοι 27 εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας), οι οποίες συνδέονται άμεσα με τη συνδικαλιστική τους δράση και τη συμμετοχή τους σε συλλογικές αποφάσεις του κλάδου για το «αδίκημα» συμμετοχής στη απολύτως νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την αποδεδειγμένα αντιεκπαιδευτική «αξιολόγηση» των νόμων 4692/20 και 4823/21, σε εφαρμογή αποφάσεων Πρωτοβάθμιων και Δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Η πρακτική αυτή αντιτίθεται στις συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας, καθώς και στις βασικές αρχές προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, διαμορφώνει ένα περιβάλλον πίεσης και εκφοβισμού εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας, υπονομεύοντας την ελεύθερη έκφραση και την παιδαγωγική λειτουργία του δημόσιου σχολείου.

Οι συνάδελφοι/φισσες εκπαιδευτικοί που καλούνται σε απολογία δεν ενεργούν αυθαιρέτως ούτε εκτός θεσμικού πλαισίου. Αντιθέτως, υλοποιούν συλλογικές αποφάσεις των αρμόδιων συνδικαλιστικών οργάνων, και συγκεκριμένα της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Ολομέλεια Προέδρων 1ης Απριλίου 2024, 93η και 94η Γενική Συνέλευση), καθώς και της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κέρκυρας της 20ής Μαρτίου 2024.

Το Διοικητικό Συμβούλιο τονίζει ότι η στοχοποίηση εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή τους σε συλλογικές κινητοποιήσεις συνιστά ευθεία αμφισβήτηση κατοχυρωμένων δικαιωμάτων και πλήττει το συλλογικό χαρακτήρα της συνδικαλιστικής δράσης.

Είναι πραγματικά αξιομνημόνευτο το γεγονός πως αντί να σκύψει το Υπουργείο και η κυβέρνηση πάνω στα οξυμμένα προβλήματα της Παιδείας, ασχολείται μόνο με την τιμωρία εκπαιδευτικών που παλεύουν για να μη γίνει η εκπαίδευση χειρότερη. Την ίδια στιγμή που προ των πυλών έχουμε νέο κύμα λουκέτων στα σχολεία, μισθούς που συνεχώς βαίνουν μειούμενοι, ασυντήρητα κτήρια, οικονομικές επιτροπές καταργημένες με σχολεία που αδυνατούν να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα! Τόσο μεγάλη έγνοια έχει για τα τη σχολική ζωή και την ομαλή λειτουργία των σχολείων! Με τον αυταρχισμό που υιοθετούν ομολογούν, στην ουσία, τα αδιέξοδα της ανάλγητης πολιτικής της που έχει κυριολεκτικά διαλύσει τα σχολεία.

Η απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα με το άρθρο 23 παρ.2 του Συντάγματος και η κάθε προσπάθεια κατάργησης του πυρήνα του δικαιώματος είναι και παράνομη και αντισυνταγματική. Η κάθε δε απεργία απολαμβάνει ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ μέχρι να κηρυχθεί από τα δικαστήρια παράνομη ή καταχρηστική σύμφωνα με την Απόφαση της Ολομέλειας του Α.Π. 27/2004. Ως εκ τούτου, οι εκπαιδευτικοί μας συμμετέχουν σε νόμιμη απεργία και η παραπομπή τους σε πειθαρχικό συμβούλιο είναι τουλάχιστον παράλογη. Το δικαίωμα στην απεργία το έχουμε κατοχυρώσει οι εργαζόμενοι με τους αγώνες μας. Δεν το παζαρεύουμε και δεν το παραδίδουμε!

Σε έκτακτη συνεδρίασή του, μετά την κοινοποίηση των σχετικών κλήσεων από τη Διεύθυνση Π.Ε. Κέρκυρας, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα:

Ø  Την άμεση και πλήρη νομική στήριξη των διωκόμενων εκπαιδευτικών – μελών του, μέσω συνεργαζόμενου νομικού, σε συντονισμό με τη Νομική Σύμβουλο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

Ø  Την υποβολή αιτήματος προς τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας για την πλήρη νομική και οικονομική κάλυψη των συναδελφισσών, καθώς και για την ενεργή παρουσία της Νομικής Συμβούλου, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν εκφοβίζεται. Το Διοικητικό Συμβούλιο εκφράζει την αδιαπραγμάτευτη στήριξή του προς τους/τις διωκόμενους/ες συναδέλφους/φισσες και δηλώνει ότι θα αξιοποιήσει κάθε θεσμικό και νομικό μέσο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Η υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης, της παιδαγωγικής ελευθερίας και της επαγγελματικής αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών αποτελεί συλλογική ευθύνη και αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Τα δικαιώματα δεν καταστέλλονται, οι αγώνες δεν ποινικοποιούνται

Δεν σιωπούμε,  υπερασπιζόμαστε το δημόσιο σχολείο

Καμία δίωξη δεν μας φοβίζει, η Παιδεία ανήκει στην κοινωνία!

Η θέση του ΣΕΠΕ για το 13ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας και προτάσεις για την οριστική λύση

Να μην διαλυθεί το 13ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας!

Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας καταθέτει προτάσεις και ζητά άμεσες αποφάσεις

Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας, μετά και τη χθεσινή συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας, επανέρχεται στο ζήτημα στέγασης του 13^ου Δημοτικού Σχολείου, ένα ζήτημα που δεν αφορά απλώς ένα κτίριο ή μια διοικητική εκκρεμότητα. Αφορά το δικαίωμα των παιδιών της πόλης μας στη σταθερή, δημόσια και ποιοτική εκπαίδευση. Αφορά το μέλλον μιας ολόκληρης σχολικής κοινότητας. Και αφορά, τελικά, τις προτεραιότητες που θέτει μια κοινωνία!

Ως Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας, είμαστε ο φορέας που ανέδειξε πρώτος δημόσια τον κίνδυνο έξωσης και διάλυσης του 13ου Δημοτικού Σχολείου Κέρκυρας. Δεν το κάναμε για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις, αλλά γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει για ένα παιδί να χάνει το σχολείο του, το περιβάλλον του, τη σταθερότητα που χρειάζεται για να μάθει και να αναπτυχθεί.

Το 13ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας δεν είναι απλώς μια σχολική μονάδα. Είναι μια κοινότητα περίπου εκατό παιδιών, εκπαιδευτικών και οικογενειών που εδώ και δεκαετίες κρατούν ζωντανή τη σχολική ζωή σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες γειτονιές της πόλης, η οποία μάλιστα παρουσιάζει οικιστική ανάπτυξη εξαιτίας της έκρηξης της βραχυχρόνιας μίσθωσης οικιών στην παλιά πόλη της Κέρκυρας. Η προοπτική διάλυσης του σχολείου και διασποράς των μαθητών σε άλλα σχολεία δεν αποτελεί λύση. Είναι μια βαθιά αντιπαιδαγωγική επιλογή.

Γιατί τι σημαίνει πρακτικά αυτή η επιλογή;

Ø  Σημαίνει ότι παιδιά θα αποκοπούν από το φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον.

Ø  Σημαίνει ότι τα όμορα δημοτικά σχολεία (7^ο, 9^ο, Μαντουκίου) που ήδη λειτουργούν στα όρια των δυνατοτήτων τους θα δεχτούν επιπλέον μαθητές, οδηγώντας σε μεγαλύτερα τμήματα και σε ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες μάθησης.

Ø  Σημαίνει ότι οικογένειες θα αναγκαστούν να μετακινούν τα παιδιά τους σε μεγαλύτερες αποστάσεις, σε μια πόλη που ήδη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο κυκλοφοριακό της και στις σχολικές μεταφορές.

Ø  Και σημαίνει, τελικά, ότι μια ολόκληρη γειτονιά θα χάσει το σχολείο της.

Δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε αυτό ως «ρεαλισμό», όπως έχει ακουστεί. Ρεαλισμός δεν είναι να κλείνουμε σχολεία επειδή δεν λύσαμε εγκαίρως τα προβλήματα που γνωρίζαμε εδώ και δεκαετίες. Ρεαλισμός είναι να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε λύσεις που υπηρετούν τις ανάγκες των παιδιών και της κοινωνίας.

Το πρόβλημα της σχολικής στέγης στο 13ο Δημοτικό Σχολείο δεν προέκυψε σήμερα. Υπάρχει εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Όλα αυτά τα χρόνια ο Δήμος πλήρωνε ενοίκια για ένα κτίριο που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν είναι κατάλληλο για σχολική χρήση και απαιτεί βελτιώσεις που μπορούν όμως να γίνουν. Και όμως, δεν προχώρησε ποτέ ένα ολοκληρωμένο σχέδιο μόνιμης λύσης.

Σήμερα, αντί να επιταχυνθεί μια τέτοια λύση, ακούμε ότι:
δεν υπάρχει κτίριο,
δεν υπάρχει οικόπεδο,
δεν υπάρχουν χρήματα,
και ότι η προοπτική νέου σχολικού κτιρίου θεωρείται «μη ρεαλιστική».

Η απάντηση και η αντιμετώπιση αυτή δεν συνιστά ορθολογική πολιτική λειτουργία από την πλευρά της δημοτικής αρχής απέναντι σε ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των παιδιών της πόλης μας. Αντιθέτως αποτυπώνει μια διαχρονικά συνεχιζόμενη πολιτική προχειρολειτουργία, πολιτική αδιαφορία και πολιτική απραξία.  Επιπροσθέτως η προτεινόμενη λύση από τη δημοτική αρχή λειτουργεί ως εφαλτήριο στις μελλοντικές επιδιώξεις της πολιτικής εξουσίας για συγχωνεύσεις σχολείων. Η λύση του προβλήματος πρέπει να εδράζεται στην ανάπτυξη ισχυρής πολιτικής βούλησης εκ μέρους της δημοτικής αρχής με βάση τη συνθήκη της καθολικής και και ολόπλευρης ανάπτυξης, ειδικά για μια περιοχή η οποία, εδώ και δεκαετίες είναι παραμελημένη και έχει αφεθεί στην τύχη της-θύμα της πολιτικής αδιαφορίας.

Και σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η αγωνία των εκπαιδευτικών συναντά την αγωνία των γονιών. Η τοποθέτηση του Συλλόγου Γονέων του σχολείου είναι ξεκάθαρη και δικαιολογημένη. Οι γονείς μιλούν για χρόνια εγκατάλειψη της περιοχής, για έλλειψη υποδομών, για μια γειτονιά που ήδη αισθάνεται ότι μένει πίσω. Το κλείσιμο του σχολείου θα είναι το τελικό χτύπημα σε αυτή την πραγματικότητα.

Θέλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς:

Η λύση δεν μπορεί να είναι ούτε η διάλυση του σχολείου, ούτε η μεταφορά του σε απομακρυσμένη περιοχή, όπως στο Δημοτικό Σχολείο Παλιάς Πόλης. Η λύση δεν μπορεί να είναι να «μοιραστούν» τα παιδιά σαν αριθμοί σε άλλες σχολικές μονάδες. Και σίγουρα η λύση δεν μπορεί να μετατίθεται συνεχώς στο μέλλον.

Ως ΣΕΠΕ Κέρκυρας καταθέτουμε μια καθαρή θέση και συγκεκριμένες προτάσεις:

Πρώτον, να γίνει άμεσα κάθε δυνατή ενέργεια για να παραμείνει το σχολείο στον χώρο όπου λειτουργεί σήμερα μέχρι να δοθεί οριστική λύση. Αυτό σημαίνει σοβαρή οικονομική διαπραγμάτευση στο πλαίσιο του εξορθολογισμού του μισθώματος λαμβάνοντας υπόψη την έκρηξη των τιμών των ακινήτων τα τελευταία χρόνια (να πληρώσει ο Δήμος όσα χρήματα χρειάζεται για να εξασφαλίσει τη σχολική στέγη!) και πολιτική παρέμβαση ώστε να αποτραπεί η έξωση, ακόμα και νομικές ενέργειες για χαρακτηρισμό του κτιρίου ως σχολική στέγη. Επίσης, να βρεθεί ο ενδεδειγμένος σύννομος τρόπος για την πραγματοποίηση των απαραίτητων επισκευαστικών παρεμβάσεων προκειμένου να λάβει το κτίριο το πιστοποιητικό καταλληλότητας.

Δεύτερον, να ξεκινήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση διαδικασία εξεύρεσης μόνιμης λύσης σχολικής στέγης στην ίδια γεωγραφική ενότητα που εξυπηρετεί το σχολείο. Υπάρχουν δημόσια ακίνητα, υπάρχουν δυνατότητες απαλλοτρίωσης, υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία – αρκεί να υπάρξει σχέδιο και πολιτική βούληση.

Τρίτον, να συγκροτηθεί άμεσα μια διαπαραταξιακή και διαθεσμική ομάδα εργασίας – με συμμετοχή του Δήμου, της εκπαιδευτικής κοινότητας και των γονέων και νομικών – που θα παρακολουθεί την εξέλιξη του ζητήματος και θα ενημερώνει δημόσια την κοινωνία.

Τέταρτον, να σταλεί ξεκάθαρο μήνυμα προς την Πολιτεία ότι η Κέρκυρα δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με σχολικές υποδομές άλλων δεκαετιών. Η χρηματοδότηση για νέα και ασφαλή σχολικά κτίρια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση!

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι απλό αλλά ουσιαστικό:
Θα αφήσουμε μια σχολική μονάδα να χαθεί επειδή «δεν γίνεται αλλιώς»;
Ή θα αποφασίσουμε ότι τα παιδιά αυτής της πόλης αξίζουν καλύτερα;

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας το δηλώνει καθαρά:

ü  Δεν θα αποδεχτούμε τη διάλυση του 13ου Δημοτικού Σχολείου!

ü  Θα σταθούμε δίπλα στους γονείς, στους μαθητές και στη γειτονιά!

ü  Και θα διεκδικήσουμε μέχρι τέλους μια λύση που να διασφαλίζει ότι το σχολείο θα παραμείνει ζωντανό.

Γιατί τα σχολεία δεν είναι αριθμοί σε έναν πίνακα.
Είναι οι κοινότητες που χτίζουν το μέλλον αυτού του τόπου!

Καλούμε τη  δημοτική αρχή να αναλάβει την ευθύνη που αναλογεί και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Το 13ο Δημοτικό Σχολείο πρέπει να μείνει ανοιχτό. Και πρέπει να έχει μέλλον!

Κοινή Ανακοίνωση ΣΕΠΕ - ΕΛΜΕ Κέρκυρας για τις μεταθέσεις, τα κενά και τις σχολικές υποδομές

 ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΛΜΕ - ΣΕΠΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Για τις μεταθέσεις και τα κενά

Οι τελευταίες μεταθέσεις στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση επιβεβαιώνουν με τον πιο ωμό τρόπο αυτό που οι εκπαιδευτικοί της Κέρκυρας βιώνουμε καθημερινά στα σχολεία, ότι η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζουν τη δημόσια εκπαίδευση ως κόστος και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.

Από την Κέρκυρα φεύγουν 87 εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και έρχονται μόλις 14. Αντίστοιχη εικόνα υπάρχει και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου φεύγουν 81 κι έρχονται μόλις 12. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: ακόμη μεγαλύτερη υποστελέχωση, ακόμη περισσότερα κενά, ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς. Την ίδια στιγμή, λίγο πριν τη λήξη του σχολικού έτους:

• Τα κενά σε δασκάλους/ες ΠΕ70 για την πρωινή λειτουργία (Δημοτικά Σχολεία: 10ο, Γαστουρίου, Καναλίων, Αγίου Ματθαίου) και στα ολοήμερα (Δημοτικά Σχολεία: Πετριτή, Σπαρτύλα) παραμένουν.
• Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς Αγγλικών ΠΕ06. Δεν γίνει κάλυψη από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή τα παιδιά δεν έχουν κάνει ούτε μία ώρα μάθημα Αγγλικών στα Δημοτικά Σχολεία: Γαστουρίου, 4ο Λευκίμμης-Νεοχωρίου, Αγίου Ιωάννη, Σπαρτύλα, Λακώνων.
• Πολλές είναι και οι ελλείψεις και στη Β´Βαθμια Εκπαίδευση αφού λίγο πριν το Πάσχα τα κενά είναι ακόμα περίπου 40, με ελλείψεις ακόμα και στις κύριες ειδικότητες των ΕΠΑΛ.
• Τα σχολεία μένουν χωρίς παράλληλη στήριξη (5 εκπαιδευτικοί έχουν παραιτηθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί) και σχεδόν όλα τα τμήματα ένταξης -και στις δύο βαθμίδες- δεν έχουν στελεχωθεί από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή δομές που αφορούν παιδιά που έχουν πραγματική ανάγκη υποστήριξης μέσα στο δημόσιο σχολείο.

Επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες του ΣΕΠΕ και της ΕΛΜΕ Κέρκυρας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ότι ο αριθμός των εκπαιδευτικών που προσλήφθηκαν είναι ανεπαρκής για να αντιμετωπίσει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές/τριες, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μας. Με βάση τις τοποθετήσεις των αναπληρωτών, οι παράλληλες στηρίξεις μοιράζονται κατά πλειοψηφία σε δύο παιδιά, επομένως τα κενά στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα! Η αντιεπιστημονική, έξω από τα όρια της λογικής, τακτική του υπουργείου, έχει ως αποκλειστικό στόχο να υλοποιήσει τις μεταμνημονιακές δεσμεύσεις για ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060, μέσω των περικοπών θέσεων εργασίας, πλήττει καίρια μια μερίδα μαθητών/τριών, και τις οικογένειες τους, οδηγώντας τους για μια ακόμη φορά να καταφύγουν στην ιδιωτική στήριξη, πληρώνοντας από την τσέπη τους για παροχές που όφειλε να προσφέρει δωρεάν το κράτος και εισάγοντας στη δημόσια εκπαίδευση την ανασφάλιστη εργασία.

Και ενώ η εκπαίδευση στενάζει από ελλείψεις, την ίδια στιγμή βλέπουμε μια συνολικότερη πολιτική επιλογή που αποτυπώνεται και στους κρατικούς προϋπολογισμούς: ακόμη περισσότερα χρήματα κατευθύνονται σε στρατιωτικές δαπάνες και πολεμικούς εξοπλισμούς. Σήμερα, με τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τη συμμετοχή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, πόροι που θα έπρεπε να πηγαίνουν στα σχολεία, στους εκπαιδευτικούς και στα παιδιά, κατευθύνονται αλλού. Αυτό δεν είναι ουδέτερο. Είναι μια πολιτική επιλογή που αφήνει τη δημόσια εκπαίδευση στο περιθώριο.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι φυσικό φαινόμενο! Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως αριθμούς, περικοπές και «διαχείριση προσωπικού». Η κυβέρνηση γνωρίζει την κατάσταση. Κι όμως, αντί να ενισχύσει τα νησιά και τις περιοχές με αυξημένες ανάγκες, αφήνει τα σχολεία να λειτουργούν οριακά, στηριγμένα σε αναπληρωτές που έρχονται κάθε χρόνο καθυστερημένα ή δεν φτάνουν ποτέ. Η πολιτική αυτή δεν είναι απλά ένα λάθος. Είναι επιλογή. Είναι η ίδια πολιτική που:

• διατηρεί χιλιάδες κενά κάθε χρόνο,

• υπονομεύει την ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη,

• μετατρέπει το σχολείο σε χώρο διαχείρισης ελλείψεων αντί για χώρο μόρφωσης και παιδαγωγικής δουλειάς.

Οι μαθητές/τριες της Κέρκυρας δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Οι εκπαιδευτικοί δεν θα αποδεχτούμε να δουλεύουμε σε σχολεία που αποψιλώνονται συνειδητά. Την ίδια στιγμή που το Υπουργείο μιλά για «στήριξη της εκπαίδευσης», η πραγματικότητα στο νησί είναι αμείλικτη. Οι εκπαιδευτικοί που διορίζονται ή έρχονται ως αναπληρωτές δεν μπορούν να βρουν σπίτι. Η εκτόξευση των ενοικίων, η τουριστικοποίηση και η μετατροπή χιλιάδων κατοικιών σε βραχυχρόνια μίσθωση έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που πλέον είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα: εκπαιδευτικοί κοιμούνται προσωρινά σε ξενοδοχεία, φιλοξενούνται όπου βρουν ή αναγκάζονται να φεύγουν. Το κράτος γνωρίζει το πρόβλημα και δεν κάνει τίποτα. Ούτε στεγαστική πολιτική, ούτε επιδόματα, ούτε ουσιαστικά μέτρα για τους εργαζόμενους στα νησιά. Η πολιτική αυτή διώχνει τους εκπαιδευτικούς από την Κέρκυρα.

Και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που οι μισθοί των εκπαιδευτικών παραμένουν καθηλωμένοι και δεν ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής, ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλά ενοίκια όπως η Κέρκυρα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνονται οι παραιτήσεις και ότι πολλοί συνάδελφοι δυσκολεύονται ακόμη και να παραμείνουν στη θέση τους. Ένα δημόσιο σχολείο χωρίς αξιοπρεπείς όρους εργασίας για τους εκπαιδευτικούς δεν μπορεί να σταθεί.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κατάσταση της σχολικής στέγης στο νησί παραμένει εδώ και χρόνια απαράδεκτη. Σχολεία που:

• λειτουργούν σε παλιά ή ακατάλληλα κτίρια,

• έχουν προβλήματα ασφάλειας και συντήρησης,

• δεν καλύπτουν τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες,

• δεν διαθέτουν επαρκείς χώρους για ειδική αγωγή, τμήματα ένταξης ή παράλληλη στήριξη.

Αντί για ένα πρόγραμμα ουσιαστικής αναβάθμισης των σχολικών υποδομών, βλέπουμε καθυστερήσεις, υποσχέσεις και αδιαφορία. Η πολιτεία αφήνει τα παιδιά και τους/τις εκπαιδευτικούς να δουλεύουν σε συνθήκες που δεν τιμούν μια σύγχρονη κοινωνία. Το μήνυμα που στέλνεται είναι ξεκάθαρο:

η δημόσια εκπαίδευση στα νησιά μπορεί να λειτουργεί με ελλείψεις, με προσωρινές λύσεις, με αναπληρωτές/τριες που αλλάζουν κάθε χρόνο, με παιδιά που δεν έχουν τη στήριξη που δικαιούνται.

Εμείς λέμε καθαρά: Δεν θα το αποδεχτούμε! Τα παιδιά της Κέρκυρας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι εργαζόμενοι που απλά θα μετακινούνται σε συνθήκες επιβίωσης.

Απαιτούμε τώρα:

• Να καλυφθούν όλα τα κενά!

• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς στην Εκπαίδευση.

• Πλήρη στελέχωση της παράλληλης στήριξης και των τμημάτων ένταξης.

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.

• Ουσιαστική στεγαστική πολιτική για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά.

• Άμεσο πρόγραμμα νέων σχολικών κτιρίων και αναβάθμισης των υπαρχόντων.

• Ειδική χρηματοδότηση για τα σχολεία της Κέρκυρας.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και όλη την κοινωνία της Κέρκυρας να μην συνηθίσουν αυτή την κατάσταση. Όταν φεύγουν 168 εκπαιδευτικοί και έρχονται 26, όταν τα κενά πολλαπλασιάζονται, όταν οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να βρουν σπίτι και τα σχολεία δεν έχουν τις υποδομές που χρειάζονται, τότε μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου. Και αυτή η πολιτική πρέπει να βρει απέναντί της την κοινωνία.

Το δημόσιο σχολείο της Κέρκυρας δεν θα το αφήσουμε να διαλυθεί!

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και την κοινωνία της Κέρκυρας να μην αποδεχτούν αυτή την κατάσταση. Τα Δ.Σ. του ΣΕΠΕ, της ΕΛΜΕ και των Ενώσεων Γονέων Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Κέρκυρας, καλούν τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, τα σωματεία του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και όλους τους πολίτες της Κέρκυρας σε παγκερκυραϊκό συλλαλητήριο για τη σχολική στέγη!

Το δημόσιο σχολείο δεν θα σωθεί με ευχολόγια και εξαγγελίες. Θα σωθεί με αγώνα!

 

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

 

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΤΡΙΤΗ, 31 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΣΤΙΣ 18:00, ΣΤΗΝ ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ

Η αποψίλωση των σχολείων της Κέρκυρας είναι συνειδητή πολιτική επιλογή

 

Οι τελευταίες μεταθέσεις στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση επιβεβαιώνουν με τον πιο ωμό τρόπο αυτό που οι εκπαιδευτικοί της Κέρκυρας βιώνουμε καθημερινά στα σχολεία, ότι η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζουν τη δημόσια εκπαίδευση ως κόστος και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα. Από την Κέρκυρα φεύγουν 87 εκπαιδευτικοί και έρχονται μόλις 14. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: ακόμη μεγαλύτερη υποστελέχωση, ακόμη περισσότερα κενά, ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς. Την ίδια στιγμή, 2 μήνες πριν τη λήξη του σχολικού έτους:

• Τα κενά σε δασκάλους/ες ΠΕ70 για την πρωινή λειτουργία (Δημοτικά Σχολεία: 10ο, Γαστουρίου, Καναλίων, Αγίου Ματθαίου) και στα ολοήμερα (Δημοτικά Σχολεία: Πετριτή, Σπαρτύλα) παραμένουν.
• Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς Αγγλικών ΠΕ06. Δεν γίνει κάλυψη από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή τα παιδιά δεν έχουν κάνει ούτε μία ώρα μάθημα Αγγλικών στα Δημοτικά Σχολεία: Γαστουρίου, 4ο Λευκίμμης-Νεοχωρίου, Αγίου Ιωάννη, Σπαρτύλα, Λακώνων.
• Τα σχολεία μένουν χωρίς παράλληλη στήριξη (5 εκπαιδευτικοί έχουν παραιτηθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί) και 19 τμήματα ένταξης δεν έχουν στελεχωθεί από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή δομές που αφορούν παιδιά που έχουν πραγματική ανάγκη υποστήριξης μέσα στο δημόσιο σχολείο. Επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες του ΣΕΠΕ Κέρκυρας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς ότι ο αριθμός των εκπαιδευτικών που προσλήφθηκαν είναι ανεπαρκής για να αντιμετωπίσει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές/τριες, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μας. Με βάση τις τοποθετήσεις των αναπληρωτών, οι παράλληλες στηρίξεις μοιράζονται κατά πλειοψηφία σε δύο παιδιά, επομένως τα κενά στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα! Η αντιεπιστημονική, έξω από τα όρια της λογικής, τακτική του υπουργείου, έχει ως αποκλειστικό στόχο να υλοποιήσει τις μεταμνημονιακές δεσμεύσεις για ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060 μέσω των περικοπών θέσεων εργασίας, πλήττει καίρια μια μερίδα μαθητών/τριών, και τις οικογένειες τους, οδηγώντας τους για μια ακόμη φορά να καταφύγουν στην ιδιωτική στήριξη, πληρώνοντας από την τσέπη τους για παροχές που όφειλε να προσφέρει δωρεάν το κράτος και εισάγοντας στη δημόσια εκπαίδευση την ανασφάλιστη εργασία.

Και ενώ η εκπαίδευση στενάζει από ελλείψεις, την ίδια στιγμή βλέπουμε μια συνολικότερη πολιτική επιλογή που αποτυπώνεται και στους κρατικούς προϋπολογισμούς: ακόμη περισσότερα χρήματα κατευθύνονται σε στρατιωτικές δαπάνες και πολεμικούς εξοπλισμούς. Σήμερα, με τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τη συμμετοχή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, πόροι που θα έπρεπε να πηγαίνουν στα σχολεία, στους εκπαιδευτικούς και στα παιδιά, κατευθύνονται αλλού. Αυτό δεν είναι ουδέτερο. Είναι μια πολιτική επιλογή που αφήνει τη δημόσια εκπαίδευση στο περιθώριο.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι φυσικό φαινόμενο! Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως αριθμούς, περικοπές και «διαχείριση προσωπικού». Η κυβέρνηση γνωρίζει την κατάσταση. Κι όμως, αντί να ενισχύσει τα νησιά και τις περιοχές με αυξημένες ανάγκες, αφήνει τα σχολεία να λειτουργούν οριακά, στηριγμένα σε αναπληρωτές που έρχονται κάθε χρόνο καθυστερημένα ή δεν φτάνουν ποτέ. Η πολιτική αυτή δεν είναι απλά ένα λάθος. Είναι επιλογή. Είναι η ίδια πολιτική που:

• διατηρεί χιλιάδες κενά κάθε χρόνο,
• υπονομεύει την ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη,
• μετατρέπει το σχολείο σε χώρο διαχείρισης ελλείψεων αντί για χώρο μόρφωσης και παιδαγωγικής δουλειάς.

Οι μαθητές/τριες της Κέρκυρας δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Οι εκπαιδευτικοί δεν θα αποδεχτούμε να δουλεύουμε σε σχολεία που αποψιλώνονται συνειδητά. Την ίδια στιγμή που το Υπουργείο μιλά για «στήριξη της εκπαίδευσης», η πραγματικότητα στο νησί είναι αμείλικτη. Οι εκπαιδευτικοί που διορίζονται ή έρχονται ως αναπληρωτές δεν μπορούν να βρουν σπίτι. Η εκτόξευση των ενοικίων, η τουριστικοποίηση και η μετατροπή χιλιάδων κατοικιών σε βραχυχρόνια μίσθωση έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που πλέον είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα: εκπαιδευτικοί κοιμούνται προσωρινά σε ξενοδοχεία, φιλοξενούνται όπου βρουν ή αναγκάζονται να φεύγουν. Το κράτος γνωρίζει το πρόβλημα και δεν κάνει τίποτα. Ούτε στεγαστική πολιτική, ούτε επιδόματα, ούτε ουσιαστικά μέτρα για τους εργαζόμενους στα νησιά. Η πολιτική αυτή διώχνει τους εκπαιδευτικούς από την Κέρκυρα.

Και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που οι μισθοί των εκπαιδευτικών παραμένουν καθηλωμένοι και δεν ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής, ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλά ενοίκια όπως η Κέρκυρα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνονται οι παραιτήσεις και ότι πολλοί συνάδελφοι δυσκολεύονται ακόμη και να παραμείνουν στη θέση τους. Ένα δημόσιο σχολείο χωρίς αξιοπρεπείς όρους εργασίας για τους εκπαιδευτικούς δεν μπορεί να σταθεί.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κατάσταση της σχολικής στέγης στο νησί παραμένει εδώ και χρόνια απαράδεκτη. Σχολεία που:
• λειτουργούν σε παλιά ή ακατάλληλα κτίρια,
• έχουν προβλήματα ασφάλειας και συντήρησης,
• δεν καλύπτουν τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες,
• δεν διαθέτουν επαρκείς χώρους για ειδική αγωγή, τμήματα ένταξης ή παράλληλη στήριξη.

Αντί για ένα πρόγραμμα ουσιαστικής αναβάθμισης των σχολικών υποδομών, βλέπουμε καθυστερήσεις, υποσχέσεις και αδιαφορία. Η πολιτεία αφήνει τα παιδιά και τους/τις εκπαιδευτικούς να δουλεύουν σε συνθήκες που δεν τιμούν μια σύγχρονη κοινωνία. Το μήνυμα που στέλνεται είναι ξεκάθαρο:
η δημόσια εκπαίδευση στα νησιά μπορεί να λειτουργεί με ελλείψεις, με προσωρινές λύσεις, με αναπληρωτές/τριες που αλλάζουν κάθε χρόνο, με παιδιά που δεν έχουν τη στήριξη που δικαιούνται.

Εμείς λέμε καθαρά: Δεν θα το αποδεχτούμε! Τα παιδιά της Κέρκυρας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι εργαζόμενοι που απλά θα μετακινούνται σε συνθήκες επιβίωσης.

Απαιτούμε τώρα:
• Να καλυφθούν όλα τα κενά!
• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
• Πλήρη στελέχωση της παράλληλης στήριξης και των τμημάτων ένταξης.
• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.
• Ουσιαστική στεγαστική πολιτική για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά.
• Άμεσο πρόγραμμα νέων σχολικών κτιρίων και αναβάθμισης των υπαρχόντων.
• Ειδική χρηματοδότηση για τα σχολεία της Κέρκυρας.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και όλη την κοινωνία της Κέρκυρας να μην συνηθίσουν αυτή την κατάσταση. Όταν φεύγουν 87 εκπαιδευτικοί και έρχονται 14, όταν τα κενά πολλαπλασιάζονται, όταν οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να βρουν σπίτι και τα σχολεία δεν έχουν τις υποδομές που χρειάζονται, τότε μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου. Και αυτή η πολιτική πρέπει να βρει απέναντί της την κοινωνία.

Το δημόσιο σχολείο της Κέρκυρας δεν θα το αφήσουμε να διαλυθεί!

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και την κοινωνία της Κέρκυρας να μην αποδεχτούν αυτή την κατάσταση. Τα Δ.Σ. του ΣΕΠΕ, της ΕΛΜΕ και των Ενώσεων Γονέων Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Κέρκυρας, καλούν τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, τα σωματεία του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και όλους τους πολίτες της Κέρκυρας σε παγκερκυραϊκό συλλαλητήριο για τη σχολική στέγη!

Το δημόσιο σχολείο δεν θα σωθεί με ευχολόγια και εξαγγελίες. Θα σωθεί με αγώνα!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

ΤΡΙΤΗ, 31 ΜΑΡΤΙΟΥ, 6 μ.μ., ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ